Το πρωινό ξύπνημα, η σχολική τσάντα, το πρωινό και… ο καθρέφτης για ολοένα και περισσότερα παιδιά και εφήβους, η προετοιμασία πριν από το σχολείο δεν αφορά μόνο τα ρούχα και τα μαλλιά το μακιγιάζ έχει αρχίσει να μπαίνει στην καθημερινότητα μικρότερων ηλικιών, την ώρα που τα social media δημιουργούν ένα διαρκές «μάθημα» εμφάνισης.
TikTok, Instagram και YouTube κατακλύζονται από βίντεο ομορφιάς, tutorials, συμβουλές μακιγιάζ και περιεχόμενο που παρουσιάζει συγκεκριμένα πρότυπα εμφάνισης ως επιθυμητά ή «ιδανικά».
Και κάπως έτσι, η εικόνα που βλέπει ένα παιδί στην οθόνη μπορεί να γίνει το μέτρο με το οποίο συγκρίνει τον εαυτό του.
Όταν το φίλτρο γίνεται… καθρέφτης
Το μεγαλύτερο ζήτημα δεν είναι το ίδιο το μακιγιάζ είναι η σχέση που δημιουργείται ανάμεσα στην εμφάνιση και την αυτοεκτίμηση.
Ένα παιδί μπορεί να βλέπει καθημερινά πρόσωπα με τέλεια επιδερμίδα, συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και άψογο μακιγιάζ, χωρίς να αντιλαμβάνεται πάντα τον ρόλο του φωτισμού, των φίλτρων, της επεξεργασίας και της προσεκτικά επιλεγμένης εικόνας.
Η σύγκριση, επομένως, δεν γίνεται πάντα με την πραγματικότητα γίνεται με μια ψηφιακά διαμορφωμένη εικόνα.
Από την ανάγκη έκφρασης στην ανάγκη αποδοχής
Για αρκετούς νέους, το μακιγιάζ μπορεί να αποτελεί έναν τρόπο δημιουργικότητας και προσωπικής έκφρασης. Όμως τα social media μπορούν να προσθέσουν έναν ακόμη παράγοντα: την κοινωνική επιβεβαίωση.
Likes, σχόλια, προβολές και η αποδοχή από συνομηλίκους μπορούν να επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίο ένας έφηβος αντιλαμβάνεται την εμφάνισή του.
Η σκέψη «μου αρέσει» μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε «πρέπει να αρέσω».
Και αυτή η διαφορά είναι σημαντική.
Η επιρροή των διαδικτυακών τάσεων δεν σταματά στην οθόνη φτάνει στο σχολείο, στην παρέα και στην καθημερινή κοινωνική ζωή.
Μόδα, χτενίσματα, προϊόντα ομορφιάς και τρόποι μακιγιάζ μεταφέρονται από τα social media στη σχολική πραγματικότητα για ορισμένα παιδιά αυτό μπορεί να είναι απλώς ένα παιχνίδι εμφάνισης για άλλα, όμως, μπορεί να δημιουργεί την αίσθηση ότι πρέπει να ακολουθήσουν μια συγκεκριμένη εικόνα για να μη νιώθουν διαφορετικά.
Οι γονείς μπροστά σε μια νέα πραγματικότητα
Η αντιμετώπιση του φαινομένου δεν είναι εύκολη υπόθεση μια απόλυτη απαγόρευση μπορεί να οδηγήσει σε αντιδράσεις, ενώ η πλήρης αδιαφορία αφήνει το παιδί μόνο απέναντι σε έναν τεράστιο όγκο διαδικτυακών μηνυμάτων.
Το σημαντικό είναι η επικοινωνία.
Οι γονείς χρειάζεται να γνωρίζουν τι περιεχόμενο παρακολουθούν τα παιδιά τους και να συζητούν μαζί τους για την εικόνα που προβάλλεται στα social media.
Να εξηγούν ότι η εικόνα στην οθόνη δεν είναι πάντα η πραγματική εικόνα ενός ανθρώπου.
Και κυρίως, να βοηθούν τα παιδιά να καταλάβουν ότι η αξία τους δεν εξαρτάται από την εμφάνισή τους.
Η συζήτηση δεν αφορά μόνο την οικογένεια η σχολική κοινότητα έχει επίσης ρόλο στην καλλιέργεια κριτικής σκέψης απέναντι στο ψηφιακό περιεχόμενο.
Η ψηφιακή παιδεία δεν σημαίνει απλώς να γνωρίζει ένα παιδί πώς να χρησιμοποιεί ένα κινητό ή μια εφαρμογή σημαίνει να μπορεί να αναγνωρίζει πότε μια εικόνα είναι επεξεργασμένη, πώς λειτουργούν οι αλγόριθμοι και γιατί συγκεκριμένο περιεχόμενο εμφανίζεται ξανά και ξανά στην οθόνη του.
Το θέμα δεν είναι αν ένα παιδί θα βάλει λίγο μακιγιάζ πριν πάει στο σχολείο.
Το πραγματικό ερώτημα είναι τι βρίσκεται πίσω από αυτή την επιλογή.
Είναι δημιουργικότητα; Είναι παιχνίδι; Είναι προσωπική έκφραση;
Ή είναι η ανάγκη να κρύψει κάτι που θεωρεί «άσχημο» πάνω του; η ανάγκη να μοιάσει σε κάποιο πρόσωπο που βλέπει καθημερινά στο διαδίκτυο; η ανάγκη να πάρει επιβεβαίωση από τους άλλους;
Εκεί βρίσκεται η ουσία της συζήτησης.
Σε μια εποχή όπου τα παιδιά μεγαλώνουν έχοντας μια κάμερα συνεχώς στραμμένη πάνω τους, η μεγαλύτερη πρόκληση δεν είναι να τους απαγορεύσουμε τον καθρέφτη.
Είναι να τους μάθουμε να κοιτούν μέσα σε αυτόν και να μην αισθάνονται ότι χρειάζονται φίλτρο για να αξίζουν.
NEXTNEWS.GR